Mijn 2013-top 3 voor SoulfoodRadio

2013 is het jaar dat ik 40 wordt. Het is af te zien aan mijn top 3 voor SoulfoodRadio

 

1. Fossil Collective 

Eén nummer heb ik dit jaar op de radio gedraaid. Oh, oh, het kostte de nodige moeite dat voor elkaar te krijgen. De stationschef vond het doodeng. Hij vreesde afschuwelijke herrie waarmee zijn luisteraars werden verjaagd. En, eerlijk is eerlijk, de naam Fossil Collective doet donkere kanten vermoeden. Die zijn er ook, alleen impliciet – verscholen in een deuntje dat in een spijkerbroekenwinkel niet zou opvallen. Een nummer dat er bij Veronica door glipt. Per ongeluk. Maar ik vind het prachtig. Diep, mysterieus, meerstemmig gezongen en heel transparant geproduceerd. Clean, zeker, maar wel een echt liedje: een begin, kop en staand eind. En ik houd erg veel van liedjes. Zelfs in deze ambient folk-traditie. Een ontdekking in 2013.

 

2. Jeff Hershey & The Heartbeats

Jeff Hershey & The Heartbeats moet je live zien. En dat deed ik ook. In een amper gevuld zaaltje in Leiden strompelde de band binnen na een optreden in Oost-Polen. Hun aftandse bus stond voor deur. De band perste er een prachtige set uit en speelde toch zeker twee uur heerlijk ongecompliceerde soul. Allemaal niet zo vernieuwend ook en de nummers leken intelligente covers uit een roemrucht verleden (dat terwijl ze toch echt eigen werk waren). Als je veertig wordt, hoeft het allemaal niet zo complex meer. Een biertje, een goede show, enthousiasme en een strakke drum(m)(st)er, goede vrienden.

 

3. Bingo Trappers

Slechte uitspraak, rommelige opname en al net zo ongecompliceerd als de strakke soul van Hershey. De Bingo Trappers zijn niet per se mijn ontdekking van 2013, ze passen wel verreweg bij dit ruige jaargetijde. Vroeg donker, zwaar bier, stuk vlees met dampende rode kool, haché en kruimelige aardappels – je kan er je neus voor optrekken, maar dat doe ik niet. Bingo Trappers maakt er de ideale muziek bij. En sinds ik zelf wat peil in een bandje, weet ik hoe onwaarschijnlijk goed je moet zijn om zo nonchalant te klinken. Het duo treedt al vijftien jaar op en dat is te horen. De muziek is er organisch ongedwongen door. Wat dat is – organisch ongedwongen? Een bord rode kool met dampende hache … Eet smakelijk!

 

Sebastiaan van der Lubben

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.